|
Sala jest malowana krwawą czerwienią i głuchymi żółciami, w środku zielony bilard, cztery cytrynowe lampy promieniują zielono i pomarańczowo. Wszędzie walka i antyteza najróżniejszych zieleni i czerwieni... Starałem się o4dać tymi kolorami straszliwe ludzkie namiętności." To mówi van GoghJ Zatem formuła Maurice Denisa z pewnością jest niewystarczająca, ale jest konieczna. Malarz, którego by interesowało wyłącznie zestawianie kolorów na płaszczyźnie, robiłby rzeczy w końcu jałowe (niezależnie od tego, czy by jego obraz ukazywał przedmioty realnie istniejące, czy nie), lecz malarz, zainteresowany wyłącznie Kazaniem na Górze lub namiętnościami, wcale nie kolorem, robiłby rzeczy liche (obojętne - abstrakcje, czy nie).
Formuła Denisa nie wystarczy również „warsztatowo": nie uwzględnia takich np. elementów obrazu, jak jego materia. Ale buntować się przeciw treści zdania francuskiego malarza, pójść dalej mogą z sensem tylko ci, którzy przez nią przeszli, którzy ją sobie na jakimś etapie przyswoili.lChodzł bowiem o to, by pojąć rzecz bardzo prostą: że działanie malarstwa zależne jest od środków materialnych tej sztuki i od zmysłu, do jakiego się ona zwraca - zmysłu wzroku, że zatem polega na czym innym niż działanie wiersza lub naukowego wykładu, a także na czym innym niż działanie np. ilustracji w podręczniku.
|
